EINDHOVEN IN BEELD foto's & verleden

Het bouwjaar van de voetgangersbrug is niet 1900, maar 1923.
==We hebben de datum aangepast. Bedankt Rini. Red.==

Ook deze voetgangersbrug moet door velen van het VOJ-chapter bewandeld zijn, zelfs het Café de Tramhalte kan ik me nog goed herinneren, maar dan van de eind 40er begin 50er jaren.Prachtige tijd!

Ik kan me deze brug nog herinneren. Ik heb n.l. enkele jaren in de Pruimenstraat gewoond op nr. 12. Tegenover de brug aan de kant van Woensel was een De Gruyter winkel gevestigd.

Als kinderen gingen we rond 1948 boven op de brug in de rook van de lokomotieven staan dat was prachtig, nu kunnen we nog de rook proeven. Zoveel jaren later moest je er steeds met de fiets over om op tijd op je werk te zijn.

Bij elke foto van de spoorbrug hetzelfde verhaal. De kinderen vonden het zeker leuk.

De brug komt mij zeker bekend voor, ik heb in het Christinalaantje gewoond. Dat liep in het verlengde van het spoor. Achterin zat een rijwielstalling. Naast ons woonde de fam Honig. Die zijn nog mee gevlucht naar mijn opa op de Kruisstraat toen we op vijf december gebombardeerd werden.

In 1953 heb ik als 12-jarige ongeveer een half jaar met deze brug te maken gehad. Als ik de tijd had, bleef ik gewoon voor de spoorbomen wachten totdat ze weer open gingen. Alleen als ik te laat was, ging ik over de brug.
Dus ik heb nooit op de brug in de rook van een trein gestaan. Zou het trouwens ook niet erg leuk gevonden hebben om dat wel te doen.

Het was ook niet zozeer de rook als wel de stoom! Het ene is zwart, het andere wit.
===Ja, in Stratum ... ;-) (Frans)===

De grote Grossierderij van Sol en de Vries, waarvan de fraaie vrachtauto voor de overweg wacht, lag aan de Bleekstraat tegenover de Trijpfabriek van Leo Schellens. Beider gebouwen liggen nog op dezelfde plaats maar de weg ter plaatse heet tegenwoordig Vestdijk. Alleen het gebouw van Sol en de Vries kreeg een andere bestemming.

Ook ik heb vaak aan de overweg staan wachten. Ik woonde in de Wattstraat maar ging op school op het Lorentzlyceum. Als de overweg op een ongunstige tijd dicht was, kwam er vaak een hele groep scholieren te laat (behalve als de secretaresse ook te laat was!).

De Woenselse overweg moest niet alleen dicht voor de gaande en komende treinen, zowel goederen- als personentreinen maar moest ook worden gesloten, maar het samenstellen van beide soorten treinen geschiedde ook voor een deel op het rangeerterrein rond deze overweg, met alle gevolgen vandien. Hoeveel % van de dag was de overweg gesloten?

Ik kan me 't Christinalaantje nog goed voor de geest halen, ik heb daar vaak gespeeld met 'n meisje wat daar woonde, ben haar naam helaas kwijt. Ik woonde in de Harmoniestraat 52 bij mijn oma en opa!

In het onderschrift van deze foto staat de datering: 17 juli 1928.

Ja, over die Woenselse overweg. Ons vader was in die tijd verkeersagent en ik heb een foto en verhalen van hem. Hij staat in een torentje, met een witte helm op zijn hoofd, daar het verkeer te regelen. Ik ben erg trots op hem, maar het is al erg lang geleden. Wat ik hoorde is dat alles werd kapot gebombardeerd in de oorlog. Ons vader verloor zijn vier zoons die met hun moeder op de vlucht waren geslagen na 5 september 1944, omdat er zoveel gebombardeerd werd. Maar mijn vier broers vonden de dood in Heusden in de nacht van vier op vijf november. Na de oorlog ben ik geboren en werd het hoogspoor aangelegd. Ik heb nog vage herinneringen aan het oude NS station, ik vond het net een boerderij.

Stiena, het bombardement was op zondag 6 december 1942 om 12.30 en niet op 5 december (alleen maar om de geschiedenis).

Ja Hans hetzelfde telt voor mij. Als 5 of 6 jarige ben ik ooit uit onze kippenren ontsnapt en ging met mijn neef Piet, ook uit de Edenstraat, door de stad zwerven en kwamen hier terecht. Super was het om in die stoom te staan. De politie had ons opgepakt, omdat mijn ouwe lui ongerust waren. Wij moesten mee naar het politie buro en ze zouden op verzoek van mijn vader ons een tijdje in het spinnenhok zetten, toen gingen onze keeltjes open en zetten het op een schreeuwen. Dat is om nooit te vergeten, en dat ben ik ook nooit.

Dat waren nog eens mooie tijden, wat is er in die tijd veel veranderd. Maar niet in het voordeel van ouderen, kijk alleen maar naar de kermis,
maar die bestaat niet meer, alleen nog een pretpark op de Kennedylaan. Geef mijn die stoom maar op de voetgangersbrug. (geb 1932)

Voor bezitters van "Ach Lieve Tijd"; deze foto komt in groot formaat voor op blz 280-281.

Frans, ja dat is een hele mooie foto jammer deze foto 2 pagina’s in beslag neemt. Gaat het bij deze foto om het jaartal van de brug of om het jaartal van wanneer de foto is gemaakt. Als het om het jaartal gaat wanneer de foto is gemaakt dan is het jaartal niet 1923 maar 1928. Ik heb ook een betere versie van deze foto niet zo wazig.
===Gerard bedankt. Het jaartal heb ik aangepast en een beter exemplaar zie ik heel graag tegemoet. De komende dagen mail ik je nog. = Frans===

Op het origineel staat toch al 17 juli 1928. Een large versie zou waarschijnlijk nog mooier zijn.
Als er echter een nog mooier exemplaar is en nog eenders ook, zou dat mooi zijn. Dan zou er aan large niets verloren gaan.

Ik heb zelfs mijn bril extra schoongemaakt maar ik zie nergens 3 gelijk geklede dames op de fiets....

Ook ik heb vier jaar bijna dagelijks voor deze overweg staan te wachten. Dit omdat ik naar de 1st ambachtschool moest. De overweg werd ook vaak als excuus gebruikt voor te laat komen. Ik woonde in de Nieuwe Bogert. Wij konden s'nachts genieten van het rangeren van de treinen. Nou ja genieten was het nou ook weer niet.

Ëén der kommentaren over de Woenselse overweg is ingezonden door een zekere Marianne (Van Alphen?)
Haar vader was inderdaad politieagent en woonde destijds vrij ver naar achteren, in de Bergen op Zoomstraat.
Haar 4 broers heb ik zelfs nog (vrij goed)gekend; Piet van Alphen zat destijds bij mij in de klas van de lagere school aan de Zeelsterstraat. Hij was van mijn leeftijd; de andere jongens waren allemaal enkele jaren jonger en zaten dan ook in andere, lagere klassen. Alles bijeengenomen was het een enorm triest verhaal; wegens de nabijheid van het vliegveld en het dreigende oorlogsgeweld, meende men tijdelijk naar veiliger oorden te moeten verkassen, maar men kwam van de regen in de drup en zo hadden ze de pech, om in Heusden terecht te komen, alwaar het stadhuis vol met vluchtelingen, door de Duitsers werd opgeblazen met alle gevolgen van dien.
Klopt het, dat behalve de vier jongens van Van Alphen, óók de moeder hierbij is omgekomen, evenals vele tientallen anderen?

Dag Frans, Wat bijzonder dat je mijn broers hebt gekend en dat je bij onze Piet in de klas gezeten hebt. Dan moet je ook van 1930 zijn, mijn broer Jan was van 1931, Joop van 1933 en Hans van 1939. Wij, mijn broer en ik, zijn na de oorlog geboren, mijn broer in 1946 en ik in 1950.
Ik scheel dus 20 jaar met mijn oudste broer. Mijn moeder kwam zonder kinderen onder de puinhopen vandaan, samen met haar Zus, bij wie ze al 6 weken logeerde. Die tante verloor man en dochter onder het puin, in totaal zijn er 136 mensen omgekomen, allemaal inwoners van Heusden, geen vluchtelingen.
Weet je wat meer over mijn broers te vertellen, van hun schooltijd?

Hallo Marianne,
Ook ik ben van 1931, 6 januari. Het kan dan ook zijn, dat het niet Jan, maar Piet is geweest, die bij mij in de klas zat; sorry, maar het is allemaal ook alweer zolang geleden. Het was in ieder geval een grote stevige bink. Tot aan het prille begin van de oorlog zaten we in de jongensschool op de Zeelsterstraat, schuin bij ons tegenover. Ik kan me echter nog heel goed herinneren, dat het toenmalige onderwijspersoneel over nogal vrij losse handjes beschikte en dat we hier allemaal met enige regelmaat van mochten "meegenieten" als je begrijpt wat ik bedoel. Ook jouw broer kreeg ze van tijd tot tijd uitgemeten. Dat weet ik nog heel goed.
Toen wij de school moesten inleveren aan de Duitsers, kwamen we in de meisjesschool in de Bredalaan terecht en later in de ernaast gelegen kleuterschool. Weer wat later, kregen we les in een bijgebouwtje van de kerk; maar dat was vrij laat in de oorlog, ik meen eind 1943 begin 1944. Daarna ben ik ze helaas uit het oog verloren!

De oorspronkelijke foto van Peter Aerdts heb ik dankzij Laurens Mulkens kunnen vervangen door dit mooie exemplaar. Met daarbij ook een groot-formaat versie. Laurens bedankt!
Dit is ook de foto die Laurens (met een andere gebruikte voor foto #33192.

Ja Frans, daar op de Brug hebben we gestaan en wij vonden het als kleine kinderen gewoon leuk als er een stoomtrein kwam en de nevel van de loc ons 'bedwelmde'. Dan voelden we ons een beetje in de wolken.

Gebruik voor het toevoegen van uw commentaar het formulier hier onder.

Commentaren


Uw naam


Uw emailadres, dit wordt getoond op de fotopagina en staat het systeem toe u te informeren als er aan deze foto commentaren worden toegevoegd.