EINDHOVEN IN BEELD foto's & verleden

Recht over de fontein heen zie je die bomen, die bomen verhullen een "natuurlijke"(?) helling op de grond, alwaar wij 's winters als het gesneeuwd had met de slee vanaf raasden. De regel was, dat degene die in de afdaling een boom op zijn weg vond...., dat 'ie gewoon pech had!
Ik denk dat die helling ontstaan is toen Floralaan Oost aangelegd is en ik heb er op die foto van die landbouwtentoonstelling nog op gelet of dat een indicatie gaf, maar nee helaas.

Lag daar op die plaats toen niet de vuilnisstort van Philips?
Waar nu de villawijk de Roosten is?

Ja, daar reden de wagens van Philips vroeger af en aan, waar nu de villawijk is. Er werd van alles gestort daar. De jeugd had rondom de stortplaats een crossbaan gecreerd, waar ze met brommers tekeer gingen.

Deze foto 'kijkt' niet in de richting van die vuilstortplaats, die is meer haaks op deze kijkrichting naar rechts. Kijk, als je op de ventweg langs die Shell benzinepomp af richting Leende rijdt, dan houd al vlug de verharde (vent)weg op. Vroeger boog die weg daar naar rechts af, richting: Animali, de algemene begraafplaats, sportpark Heihoef, enz. Op dat punt begon de vuilstort, die strekte zich zo'n 200m rechts langs het Leenderfietspad uit en ongeveer 100m links langs die afgebogen ventweg. Voor ons was die vuilstort een waar speelpaleis, je vond daar van alles: Rolletjes zilverpapier, planken om je onderaardse hut mee af te dekken. Voor ons allemaal nuttige bruikbare zaken. Vooral dat zilverpapier (Alu-folie..), voor als je nog een jonger broertje of zusje wenste (Had iets met de ooievaar te maken, moeilijk uit te leggen). Er waren echter ook plassen met gele, groene, dan wel oranje smurrie, nou daar moest je natuurlijk gewoon niet instappen, dat was duidelijk. Later is er met buldosers een laag zand over gelegd en hebben wij het (wij werden ook groter) nog als cross-baan gebruikt met onze bromfietsen. Nog later is het de ondergrond van een deel van een villawijk geworden. er is toen nog heel wat afgesteggeld of dat nou wel verantwoord was. Ikzelf weet het niet, er zijn geloof ik wel speciale ontluchtingskokers in de grond onder die huizen gelegd en ook groente eten uit je eigen tuin werd afgeraden. In feite hebben wij in Eindhoven daar een soort "Lekkerkerk" (voor wie zich dat nog herinneren kan!). Misschien en gelukkig voor die mensen zijn er later ook bacterien ontdekt, die dat spul tot iets onschadelijks kunnen afbreken en die zullen zich dan hoop ik ook wel in die wijk ontwikkeld hebben. Jarenlang heeft er ergens op de Floralaan een bordje gestaan met het opschrift: "Waterwingebied". Het gaf me altijd te denken! mvg Rini.

Deze foto heb ik inderdaad genomen, vanaf het tankstation richting (oude) bushokje op de achtergrond (was dat niet de hobbelende geit), met de agfabox van m'n vader.

Nico van Valen heeft gelijk op zijn foto lag in de jaren dertig van de vorige eeuw achter het op deze foto zichtbare bushokje en iets dieper het bos in "de Hobbelende Geit".

In mijn herinnering liep "de hobbelende geit" van het Leenderfietspad richting St. Josephziekenhuis.
Dat was in de dertiger jaren voordat de Boerhavelaan er was.

Vroeger lag aan de rechterkant achter het Floraplein een speeltuintje, en pinda lekka stond hier altijd met zijn snoepkarretje. Tenminste wij noemden hem zo. En als je over het zandpad aan de rechterkant richting Leende fietste en halverwege de weg overstak (toen kon je dat nog) kwam je bij het Diepmeerven. Veel mensen uit Stratum gingen hier vroeger zwemmen. Die goeie ouwe tijd.

Fanny; zie opmerkingen bij foto #2326 in verband met de "pindaman!"

Ja wij fietsten zo ook, zoals Fanny Boovers (ben jij de zus van Frank) vertelt. Dit was in de zestiger jaren. Langs het snoepkarretje vlak bij de "hut van mie pils’’, dan daar de snelweg (twee rijstroken) over, en zo zwemmen in het diepmeerven. Of eentje verder bij het spoorlijntje.

Ja, die hobbelende geit, die kenden wij ook. Maar 's winters was dat een ander verhaal. Er woonde iemand daar in de buurt die dan water op die helling strooide als het vroor.. Dat was echt anders. Zwemmen in het Diepmeerven en picknicken (sommige zette er zelfs tijdelijk een tent op!), ja... dat was ook leuk. In het begin van het seizoen was het water daar kraakhelder, maar aan het einde was het tamelijk troebel door de van de bodem "opgedwarrelde" bezinksels (modder e.d.). Niet dat het dan geen schoon water was, maar je kwam er alleen vuiler uit, dan dat je er inging. Alle haartjes van je lichaam waren n.l. zwart aangekleefd met die "modder".

Rechts tegen de weg aan was een voetbalveldje waar menige Stratumse jongens hun eerste balletjes trapten alvorens lid van Tivoli of Eindhoven te worden. Vlakbij stond 'Sjang' met zijn snoepkarretje. Het Diepmeerven werd bij ons thuis het Diepsmeerven genoemd. In die tijd hadden we nog geen douche en moest je na het zwemmen in dat ven meteen door naar het badhuis op het Lavendelplein.

De pindaman verkocht niet alleen pinda's en snoep. Als jongelui vroeger naar de Leenderhei fietsten gingen ze altijd even bij Sjang langs. Hij verkocht n.l. ook condooms. Je moest dan wel een bepaalde code doorgeven want het woord condooms werd niet genoemd. Wat die code was weet ik niet meer. Er werd overigens helemaal niet over condooms gesproken maar (mag ik dat hier schrijven) over kapotjes.

Lieke, je moest vragen naar blauwe klapkauwgom.

Gadverdamme, ik heb daar weleens blauwe klapkauwgom gekocht omdat ik gewoon blauwe klapkauwgom wilde hebben. Hij bekwam me slecht, maar nou weet ik waarom!

Over die helling, ja ik heb die helling aanvankelijk gedacht als zijnde ontstaan bij de aanleg van de Floralaan/Floraplein, maar later heb ik ook gelezen en tekeningen over verdedigingswerken gezien (soort schansen met loopgraven, die nog door de boeren onderhouden moesten worden ook), die de vijand al vroegtijdig het leven zuur moesten maken, voordat ze voor de poorten van Eindhoven stonden. Op zo'n tekening begon een van die schansen zo ongeveer op het Eindhoven voetbalterrein, "liep" over de Heihoef en hield bij onze hobbelende geit ongeveer op. "Onze" helling zou best eens het laatste overblijfsel kunnen zijn van (een van) die verdedigingswerken? Misschien dat iemand daar nog meer over kan zeggen? Die Heihoef met Engelse tuin en omgeving is in de 19e eeuw danig ontgonnen, daarbij zijn die schansen mooi verloren gegaan. (wie dacht daar in die tijd nou aan ?).

Via de Hobbelde Geit liepen wij komende van de Roostenlaan door het daar toen nog aanwezige bos (waar we ook fietsen hebben geleerd) naar het Kanunnikensven om te schaatsen. Iets verder lag daar toen ook nog het z.g. Rietven

Schaatsen op het Kanunnikesven was leuk, vooral als de waterstand hoog was en het drijvende eiland (dat toen nog echt dreef!) wat in het midden lag. Schaatsen op het Rietven heb ik nooit gedaan. Vaak hadden kinderen daar met het ijs gespeeld, zodat er ijs-Schotsjes op het ijs waren vastgevroren. Als het op het Kanunnikesven te druk was, of het ijs zoals bij het Rietven niet goed genoeg was, dan kon je op het Karperven meestal nog goed schaatsen. Op het Karperven kwam je vanzelf, door over de hobbelende Geit parallel langs de Leenderweg, rechtdoor te lopen. Wie herinnert zich 'Petje' nog, een wat oudere man die op houten noren, met een sneeuwschuiver het ijs beschaatsbaar hield?

Als je over de Hobbelende Geit rechtdoor liep, kwam je bij het Karperven waar je rondjes kon schaatsen. Met je houten noren kon je beter op het Kanunnikensven terecht. Vaak gingen we er ook met school schaatsen. In mijn herinnering was het vrijwel elke winter mogelijk om op open ijs te schaatsen, hoewel we ook wel uitweken naar het Eindhovens sportpark of de Botenlaan waar de sintelbanen opgespoten waren en er muziek werd gedraaid.

Ja schaatsen op het Kanunnikesven, wij moesten eerst leren op houtenschaatsen die je met linten om je voeten deed. En als we het onder de knie kregen en nog plezier met schaatsen hadden kregen we de echte. Vroeger waren de ouders toch wel voorzichter met het aanschaffen van spullen. Ook op de vijver in het stadswandelpark kon je lekker schaatsen. Ik kan me een winter herinneren dat ik over de stoep van de Biesterweg kon schaatsen, oke kon mijn schaatsen daarna wel weer slijpen, maar te gek was het wel.

Een fenomeen was het zg "scholleketrietsen" (ik neem aan dat je het zo ongeveer schrijft). Het springen van schots naar schots over het nog onbetrouwbare ijs was overigens niet zonder gevaar en menigeen haalde een nat pak. Thuis waren ze er niet blij mee!

Klopt allemaal als een bus, hobbelende geit, renbaan, sleeën, schoatse enz. maar in de zomer dan..tenminste rond de jaren '48-'53. Met die eigengemaakte rijdende zeepkisten de renbaan af. Eigenlijk was de Hobbelende Geit niet de renbaan zelf, maar het stuk wat onder aan de renbaan lag, waar een stuk of 6 droge sloten lagen. Ze lagen haaks op de renbaan, met dwars daar doorheen een paar zandpaden, omhoog en weer omlaag in de richting van de Floralaan Oost zelf. Fietswedstrijdjes werden daar ook veel gehouden. Wij woonden er min of meer recht tegenover. Onvergetelijke tijd !

Wie kan zich de speeltuin herinneren die pal achter de benzinepomp lag? Als peuter/kleuter (begin jaren 60) ging ik met m'n oudere zussen en broer daar regelmatig naar toe. Herinner me een nogal kale speeltuin met hek en een beheerder die we opa noemden. Na mijn kleutertijd zal hij wel verdwenen zijn want na toen ben ik er nooit meer geweest.

Achter de benzinepomp lag meen ik een klein bosje, dat op een middag toen ik van de Nutsschool Floralaan naar huis liep plotseling omringd bleek te zijn door vele politiemannen, blijkbaar op zoek naar een gevaarlijke misdadiger! Achter het bosje een met prikkeldraad omheind weitje waar altijd wat paarden stonden?

Rond 1963 is hier jongen vermoord, en er was toen een grote klopjacht om de dader te vinden. Kinderen hadden verteld dat de man een fiets had met een dubbel achterlicht, deze fiets werd langs het Plaza theater gevonden. De dader is geloof ik dezelfde week nog opgepakt. Dit hele gebeuren heeft een diepe indruk op mij achtergelaten. Mochten van thuis ook niet meer hier naartoe, dus ook niet meer alleen naar Animali, en zwemmen in het diepemeerven. Vergeten doe ik dit nooit meer.

Van dat vermoordde jongetje herinner ik me wel dat mijn ouders daar over vertelden (Hansje ...?) en dat daarom "de andere kant" van de grote weg (wij woonden in de Heksenkruidlaan) geheimzinnig en gevaarlijk leek. De omsingeling waar ik het over had moet overigens van later zijn, ik schat eind jaren '60.

Voordat de wijk De Roosten gebouwd is lag er een groot veld tussen Floralaan, Roostenlaan, Floraplein en het begin van de bossen. In mijn herinnering lag die speeltuin echt achter de benzinepomp. Misschien is hij er maar even geweest, mijn oudere broer wist zich ook nog maar vaag iets te herinneren. En dit was voordat de jongen van Hofman(?) vermoord is.

Ik meen dat de naam van het jongetje, Corrie(y) Hofman was.

Het jongetje dat werd vermoord heette Corrie Hofman.
Dat gebeurde "ergens" achter Animali op 6 april 1965. Volgens het bidprentje op het grondgebied van Waalre.

Ik weet niet Elly en Paul of het over hetzelfde jongetje gaat. Maar Corry Hofman woonde in een van de zijstraten aan het begin van de Edelweisstaat.
Ik bespeur dat Elly en Paul het niet over hetzelfde jongetje hebben, maar ik herinner me Corry Hofman, die in een van de zijstraten voor in de Edelweisstraat woonde, richting Lavendelplein.
De dader was Jacky K.uit Budel. Ook landelijk werd er nogal aandacht aan besteed en natuurlijk maakte het op ons een enorme indruk. Je dacht er altijd aan als je weer het bos in trok.

Corrie Hofman.... inderdaad. Vreemd dat als je het hardop uitspreekt die naam direct weer vertrouwd voorkomt, terwijl ik er zelf nooit opgekomen zou zijn. Vanaf het bospad vanaf de hobbelende geit dat parallel aan de Sporkenhoutlaan liep en door ons "de spokebaan" werd genoemd (aan het begin stond een hele dikke boom!), staken we soms via de greppel de Leenderweg over naar het smerige ven en hadden het dan fluisterend over Corrie Hofman...

===Zullen we de bespreking van de tragedie "Corrie Hofman" hiermede maar afsluiten ? (Frans)===

Een speeltuin achter het pompstation dat kan ik me niet herinneren, wel wat anders naast de bosjes waar wij als kinderen veel gespeeld hebben. Achter de hobbelende geit zijn later huizen gebouwd voor het hogere personeel van Philips, vrienden van mijn ouders zijn daar gaan wonen. Hele stukken bos hebben ze ontgonnen, en de kinderen die daar vroeger speelden moesten maar verdwijnen. Wij waren goed kwaad, want het waren onze slingerbosjes. Je klom in een wat dikkere boom en sprong dan in een dunnere boom, deze boog dan door en je landde op de grond. Nou ja op de grond, het ging er ook wel eens naast, dan kwam je vol met schrammen en builen of een gat in je kop naar huis. Maar wij konden spelen en dat kan je nu niet meer. Wat Corri Hofmann betreft, onze ouders hebben ons wel gewaarschuwd niet meer alleen weg te gaan maar toen de zaak uitgezocht en de dader gepakt was ging het spelen weer gewoon zijn gang. We hadden wel met elkaar afgesproken dat iedereen een mes bij zich moest hebben om je te verdedigen.

Sjang is een verhaal apart, een beetje geheimzinnig was hij wel, je kon er niet alleen condooms krijgen maar ook sexboekjes en als Sjang een goede bui hat dan kon hij urenlang van zijn land en zijn familie vertellen, je kon dan zien dat hij heimwee had. Ik heb vaak in zijn karretje gezeten om naar zijn verhalen te luisteren en de reuk van het petroliekacheltje vergeet ik nooit meer.

Wij meenden altijd dat Sjang spaarde om in Chinese bodem zijn laatste rustplaats te kunnen vinden. Schijnt ie "gewoon" op het kerkhof vlakbij zijn standplaats te liggen. Hebben we misschien toch te weinig van zijn nering gebruik gemaakt; maar ja, veel hadden we ook niet te verteren in die tijd!

De speeltuin lag inderdaad achter het benzinestation en de naam was VOJ (Voor Onze Jeugd). Ook werden er feesten gehouden voor de buurt en daarvoor werd er dan een grote tent geplaatst... Ik woonde destijds in de 'nieuwe' buurt, gelegen aan de Floralaan-West in de Cameliastraat.......

Wie kan zich die tijd herinneren, dat je van de Floralaan Oost en vanaf de hobbelende geit, huizen stonden stonden er toen nog niet, dwars door het bos naar het Diepmeerven kon lopen (fietsen). Je zag van alles, kleine vennetjes, heidevelden, zandduinen, oude boerderijen, gewoon een schitterende natuur. Het was wel een dagtocht, maar het kon, tot de snelweg naar Venlo werd gebouwd, toen was het voorbij. Toen moest je het fietspad naar de hut van Mie pils nemen om daar over te steken om bij het Diepmeerven te komen. Maar hoe gek het ook klinkt, ook daar hebben wij als kinderen veel gespeeld.

Zie foto #11692, Louis. Je kon het beter Diep-smeerven noemen, thuis meteen in de teil, bij het aanrecht of naar het badhuis!

Wat mooi om dit alles te lezen. Ikzelf ben in 1968 geboren op het Arnaudinaplein en ergens in 1973 zijn wij, na het overlijden van mijn opa, bij oma gaan wonen die in de Pioenroosstraat woonde. We hebben daar tot 1977 gewoond. Ik kan me het braakliggende terrein tussen de Rijksweg, Floralaan-West en de verlengde Roostenlaan, nog goed herinneren. Er stonden paarden en er was een bos dat op een soort van heuvel lag. Althans, er was daar een ondergrondse hut die onder de boomwortels gebouwd was en meerdere uitgangen had. Die het meest richting Animali en de begraafplaats lagen waren zo'n halve meter hoger, of zoiets, dan die die meer richting de Floralaan-West lagen. Naderhand zijn ze daar de grond gaan ontbossen en bewerken. Er lag daar toen een plas, waar wij met steentjes over ketsten. Mijn bolderkar was daar toen door kwajongens ingegooid en bij het er uit halen heb ik mijn voet akelig bezeerd aan een grondboor die lag er om de riolering aan te leggen voor de wijk die daar nu is.

Waar de fontein nu is, speelden wij vroeger voetbal. Dat was ongeveer in 1943. Na de oorlog was daar een dump. Tussen de Floralaan en het Karperven lagen twee schietbanen, de kleine Nederlandse en de grotere Duitse. De Duitsers marcheerden in de oorlog over de Leenderweg om daar te gaan oefenen. Toen de oorlog voorbij was gingen we naar de schietbergen om kogels te ziften met schop en zeef. Daarna smolten we het lood, goten dat in een oude caketin en maakten er blokken van, die we verkochten aan een oud schrootbedrijf.

Wat geweldig om dit allemaal te lezen. Ik ben bij het Floraplein opgegroeid in de jaren zestig (Clematisstraat) en herken veel van deze verhalen. Ik zal wat dingetjes aanvullen vanuit mijn eigen ervaringen. In de Fontein op het Floraplein hebben we in een hele hete zomer wel gezwommen..., was steenkoud!
De hobbelende geit noemden wij geloof ik de hobbele bobbele geit en daar hebben we in de winter flink gesleed (tegen die boom ja...). De vuilstort op de Achterbeekseweg noemden wij de Blauwe Poort, en daarachter lag "onze crossbaan".
Ergens midden jaren zeventig werden er plannen gemaakt voor de woningbouw zoals die er nu staat en de crossbaan moest verdwijnen, dat was een flinke discussie met de bereden politie... Het speeltuintje achter de Shellpomp ken ik ook nog maar is al eind jaren zestig opgeruimd en een paardenveldje geworden. We hebben nog gespeeld op de fundamenten van het huisje wat daar stond. Op het veld tussen de Roostenlaan en de snelweg werd in die tijd ook jaarlijks de kerstboomverbranding gedaan (schuin tegenover de nutsschool) en stond er ook wel eens een circus. Crossen met bromfietsen en hutten bouwen daar was dit veldje ideaal voor... Ik ben van 1961 en ben verhuisd in 1976 naar Strijp, maar dat wat stukken minder dan ons Statum...

Van 1957 tot 1973 (van mijn eerste tot mijn 17e levensjaar) heb ik aan de Sporkenhoutlaan gewoond. Ik heb het er geweldig gehad! Ik ging naar de Nutsschool en heb ontzettend veel gespeeld in de bossen, bij het ven, ook achter het pompstation waar vaak pony's stonden.

De OVJ (en helaas niet VOJ) speeltuin achter de Shellpomp is begin 1950 opgebouwd. De beschermheer Wim van Doorne (DAF) stelde overtollig materiaal en assen voor de speeltuin beschikbaar. Met vrijwilligers, zoals mijn vader Job mochten in de werkplaats van Fa Elias aan de Willemstraat de speeltoestellen zoals wip, schommels, familieschommel worden gemaakt. Ze waren zo degelijk dat er wel levenslange garantie op gegeven kon worden. Ikzelf mocht als jongen (ik ben van 1940) soms ook mee om een handje te helpen. Op de plaats van het benzinestation is toen nog een fancyfair in een grote tent geweest. Om op de spullen te passen heb ik hierin een koude nacht doorgebracht. Mede omdat de speeltuin wat achteraf lag was het geen lang leven beschoren. De speeltoestellen zijn naar een andere speeltuin overgegaan en doen misschien nog dienst?

Beste Hugo Kamp...ik vraag me af of het speeltuintje wel OVJ genaamd was, maar dat is van minder belang.... alhoewel... Die fancy Fair in een grote tent kan ik me nog wel herinneren, maar volgens mij stond die tent in de speeltuin zelf en niet op de plaats van de huidige Shell-pomp!

Aan de draaimolen in het speeltuintje heb ik nog een slechte herinnering plus litteken overgehouden. Er stond een draaimolen die bestond uit stoeltjes aan kettingen, en binnenin was een dwarse stang waar tegen je kon duwen om de molen in beweging te zetten. Er zaten al twee kinderen in de molen, en mijn jongste broer zou de molen draaien. Op het moment dat ik naar een stoeltje liep begon hij al te draaien, knalt er een stoeltje tegen de linkerkant van mijn gezicht, bloeien als een rund (das Brabants) iedereen in paniek en ons moeder vooral. Kreeg een zakdoek tegen mijn hoofd wat niet echt hielp, (in die goeie ouwe tijd hadden ze nog geen E.H.B.O. doos). En met de bus naar huis want wij woonden vooraan op de Leenderweg, maar de buschauffeur was hier niet echt blij mee want ik liet een mooi spoor achter. Het is uiteindelijk wel goed gekomen.

Ben werkelijk erg onder de indruk van al de foto's en commentaren over Eindhoven. Ik ben in 1955 naar Canada geëmmigreerd, en was getrouwd met Louis Stikkelbroeck, gestorven in 2002. Ben hertrouwd in 2006. WIJ zijn van plan met 9 personen naar Holland te gaan. Leuk voor het hele stel, vooral de 3 kleinkinderen, wat zullen ze genieten van Holland! Ze vinden de foto's fantastisch, en zijn erg geïntereseerd, dus dat zal wat worden! Rita Stikkelbroeck.

Jos van den Heuvel woonde met ouders en later zijn zusjes eerst boven ons op 118. Later kreeg de familie een huis aangeboden op de Tivolilaan. Mijn ouders zeiden, neem jullie maar het hele huis wij gaan naar de Tivolilaan. Wij woonden naast de Familie Paro. Overigens van die "geit" was het ook leuk om met de fiets af te gaan.

"Jos van den Heuvel woonde met ouders en later zijn zusjes eerst boven ons op 118. Goh, ik heb altijd 'n zusje willen hebben, maar ben helaas altijd den innigste geweest thuis!

Die fontein heb ik gebouwd zien worden, ergens midden jaren `50. Die bushalte was zo`n betonnen hok, van bus B. Dat waren die oude Magyrussen die zo`n herrie maakten. Achter het benzinestation heeft lang een korenveld gelegen. Ik woonde toen in de Korenbloemstraat. Die bungalows zijn ongeveer in `56 of `57 gezet, daarvoor was het hei. Een kennis van mij heeft ooit een paar grote zakken waspoeder in die fontein gegooid. De wind stond straf zuid, en een uur later stond het schuim een paar meter hoog dwars over de weg tot helemaal tegen die hoge huizen aan. Er reed geen verkeer meer. De brandweer heeft toen de zaak leeg moeten pompen. as ge mer leut hed, zo`t nie?

Zeep in de fontijn wordt om de 4 jaar opnieuw uitgevonden door de nieuwe jeugd, daar is niets tegen te doen.
===Op de pakken/flessen zeep staat toch ook steeds "vernieuwd".... :) = Frans===

Wat de speeltuin betreft, zie foto #4943. Die lag volgens mij achter de Chrysantstraat enz. Dat kun je nu nog altijd zien, eerst de 'oudere' huizen, dan een gangske en dan de 'nieuwere' huizen. Eigenlijk liep de Chrysanthenstraat dood op de ingang van die speeltuin. Verder weet ik er helemaal niks meer vanaf, alleen dat die er lag, verder niks. Wij woonden in de Goudenregenstraat (no. 16 - fam. Habraken) en ik ben geboren in 1952 (in de Stuiverstraat). Ik heb op de Gerardusschool gezeten vanaf 1959(?) bij juffr. Mertens - klas 1 (die woonde in de Primulastraat ingang in de tunnel) bij meneer van Loon - klas 2 (is die geen priester geworden?). En ik heb daar nog klassefoto's van. Inderdaad: Corrie Hofman, maar die woonden langs de familie (Lenny) Kuhr op het Lavendelplein no. 6, of 7, of 8. Dat was me wat in die tijd! In mijn kleuterschooltijd (kleuterschool Seringenstraat naast het Zoldertje) is er tijdens een wandeling in het Stadswandelpark een jongetje verdronken. Ze waren toen aan die houten (boom) bruggen aan te werken als ik het goed onthouden heb. De ellende van dat momenent ben ik ook nooit vergeten. Later heb ik op Augustinus Mulo gezeten in de Le Sage Ten Broeklaan 9. Daarna ben ik bij de Post gaan werken en bestelde ook post op het Lavendelplein. Iedere keer als ik daar kwam dacht ik, oh ja, hier woonde Corrie (of was het Johnny?) Hofman.
Wim Habraken, nu in Helmond.
=== Stuur je de klassefoto's nog in Wim? =Frans===

Wat een mooie site! Ik kom allemaal namen uit mijn jeugd tegen. Zelfs enkele die bij ons in de Goudenregenstraat woonden of bij ons op de Gerardusschool en de Augustinus MULO (Le Sage Ten Broeklaan) hebben gezeten. Erg leuk! Ik heb ook nog foto's uit 'the old days'. Wim Habraken, nu in Helmond.

De speeltuin VOJ bestond ook, deze lag aan de Floralaan Oost, vlak bij de Heezerweg. Een speeltuin tussen de bomen, naturtlijk niet zo leuk als onze speeltuin, Kindervreugd.
Ik heb zelf de speeltuin achter de benzinepomp niet gekend (heb vanaf 1956 in de buurt gewoond), maar ik ken wel het bosje achter deze pomp waar wij wel eens een "vlot" hebben gebouwd in het slootje dat er achter liep. Ook was het daar spannend omdat er het gerucht ging dat er een "boze man" rondliep. Ik dacht dat het een fabeltje was, maar hierboven lees ik dat er dus echt wat gebeurd is.
===Had die speeltuin aan de Floralaan Oost niet een andere naam? Er was namelijk ook een VOJ in Woensel. =Frans===

Toen ik op een ochtend onze honden ging uitlaten zag ik tot mijn verbazing dat op het veld naast de benzinepomp een hele grote tent stond en allerlei bonte woonwagens, een heuse nederzetting! Later bleek dat het een grote zigeunerfamilie was waarvan de moeder in de tent lag te sterven. Ze hebben daar een paar dagen gestaan en net zo plotseling als ze gekomen waren waren ze ook weer weg. Dit moet midden jaren '70 zijn geweest.

Ik heb weleens gehoord van een speeltuin Voor Onze Kinderen, VOK. Kan het dat niet zijn geweest??
===VOK was in Gestel en VOJ in Woensel. Verwarrend maar dit hier zal een andere naam hebben gehad. =Frans===

Kan zijn Frans, de naam VOJ kwam mij bekend voor en misschien heb ik die ten onrechte in verband gebracht met de door mij bedoelde speeltuin.

Je had toen nog echt rondtrekkende zigeunerfamilies, die her-en-der hun kamp opsloegen. Ik herinner me nog wel dat mijn moeder -als ze in de buurt waren- ramen en deuren gesloten hield en de was van de lijn haalde (ik laat in het midden of dat nodig was: dat weet ik niet). Ook herinner ik me dat de zigeunerkinderen met puppies rondliepen om te verkopen. Helaas, wij hadden al een hond, en een schaar of wat messen laten slijpen was het uiterste contact voor wat betreft mijn ouders.
Ik denk overigens dat het nu érg mooi is in de buurt van de Sporkenhoutlaan en omstreken, met al die sneeuw! Wat zou ik er graag een wnadeling maken nu.

Laatst liep ik met mijn broertjes over de hobbelende geit. Vroeger vond je het een hele helling. Nu viel het ons erg tegen. Ook de sloten die er haaks op lagen zijn bijna verdwenen. Hierin lagen destijds Stratummers te schuilen toen Eindhoven werd gebombardeerd. Voor mij echter waren die slootjes dé plek om wormen te vangen Het wemelde daar van die lekkere vetteriken die aan een kromme speld werden geregen (heel gemeen) en in het het Karperven werden "los" gelaten. Ons hengeltje was een afgesneden tak en van nylon draad hadden we nog niet gehoord. Het dobbertje was een kurk en daar doorheen hadden we stokkie gestoken. En er werd vis gevangen! Hele jampotten vol met prachtige zonnebaarzen gingen naar huis en de vissen werden in de vijver(s) gedaan. Ik heb zelfs een paar centen verdiend met de verkoop van deze exotische vis. In de St. Jorislaan stond destijds een wasserij(?) met daarbij een grote vijver. Zitten ze nog in het Karperven? Tegenwoordig zie ik ze vaak in de tuincentra waar ze voor dikke prijs te koop zwemmen. Het is een Zuidamerikaanse cyclidesoort die door een (adelijk?) persoon in de negentiende eeuw hierheen is gebracht (heb ik van horen zeggen en weet niet of dit klopt) en het uitstekend deed in het Karperven. Het water van het ven is lichtzuur zoals dat ook in het Amazonegebied is. In het Kanunikkensven zat een modderkruiper, de nu zeldzame hondvis en dat visje werd met de oude kolenzeef geschept. Die zeef diende om de nog goede kooltjes uit de kachel te hergebruiken. In de gangetjes achter de huizen zag je vaak "verse" hoopjes grijze as liggen. Dan was er weer eentje bezig geweest!! Wij zeefden de modder ermee in het ven en bekeken dan trots onze buit. Er lagen er altijd een paar te spartelen op het gaas. Ook deze vis is tegenwoordig te koop voor een goede prijs. Those were the days!!

De puppies die de zigeunerkinderen lieten zien (voor geld) of verkochten waren marmotjes. Ze hadden ook een openingszin "wil je mijn marmotje zien" dit was allemaal vlak na de oorlog.

Misschien hadden ze ook marmotjes, maar meen toch echt dat ze met jonge hondjes liepen (ik spreek over mijn herinneringen uit de jaren '60).

Lieve Margreet ik twijfel niet aan jouw herinneringen, maar ik spreek over de jaren 50/60 en toen liepen die kinderen op de markt, met kermis, rond met marmotjes. Misschien was het wel in de jaren na 1945.

"Wie wil er mijn marmotje zien" is toch ook een programma geweest voor kinderen?!?!?!

'Wie wil er mijn marmotje zien' werd volgens mij gepresenteerd door Han Rensenbrink, in dat kinderprogramma werden verschillende dieren besproken.

Erg interessant, ik ben bekend met de meeste van de genoemde plaatsen. Zwemmen, schaatsen, picnics, op de Leenderhei, de hut van Mie Peels. We hadden niet veel in die tijd, de jaren '50 tot '55, maar toch heb ik heel veel goede herinneringen aan die tijd.

"wie wil er mijn marmotje zien, hij is zo'n aardig beestje, hij kan dansen hij kan springen, hij kan mooie liedjes zingen".

Ook allemaal heel bekend, de Hobbelende Bobbelende Geit, speeltuin het Akkertje, en Animali. Afgelopen zomer heb ik nog door het bijna vervallen Animali gelopen, leuk om te zien wat toch voor altijd in je hoofd is blijven hangen. En altijd buiten spelen, touwtje springen, knikkeren, stoeprandje butsen, pintollen. Speldjes verzamelen, in elkaars poeziealbum schrijven. De winter van afgelopen jaar deed me helemaal aan vroeger denken. Ik genoot ervan, behalve als ik er met de auto of fiets door heen moest, maar dat gevoel zullen we allemaal wel kennen. En als afsluiter het programma Swiebertje, dat is het meest blijven hangen van die tijd toen ik bij iemand anders voor het eerst t.v ging kijken. Schitterend vond ik dat programma.

We wijden weer eens aardig uit terwijl het niets met de foto te maken heeft. Maar ook dat moet kunnen, toch? Sjan heeft het over de poeziealbums van vroeger. En wat zie ik nu bij onze kleinkinderen van 3 1/2 en bijna 5 jaar. Op school worden driftig 'vriendenboekjes' uitgewisseld. Voorgedrukte boekjes met allerlei populaire figuurtjes, waarin vriendjes en vriendinnetjes hun foto plakken en van alles over zich kunnen schrijven. Er is (wat dat betreft) niet zo veel veranderd. Heerlijk om te zien.

Poezie albums... nog zoiets, je plakte er van die mierzoete plaatjes bij! Inderdaad Frans, het heeft niets met de foto te maken, maar het één lokt het ander uit. Allerlei versjes werden er in de albums geschreven, van speels tot serieus.
"Er fluistert in je hartje
een stemmetje, heel fijn
wees moeder`s trouwe hulp,
en vader`s zonneschijn!"
Dit schreef mijn vader in mijn album. Helaas heb ik het niet meer maar ik kan me nog veel versjes herinneren.

Het één lokt inderdaad het ander uit, dat krijg je met deze leuke site. Van nostalgie tot gisteren.

Leuk al deze nostagische herinneringen.... Maar jammer genoeg zeggen de namen van de inzenders me heel weinig. Ik kwam in 1953 met mijn ouders te wonen in de nieuwe Cameliastraat, een zijstraat van de Floralaan-West en had daar verschillende vriendjes en vriendinnetjes..... waar zijn die toch allemaal gebleven? (Ik zat op de R.K. lagere school in de Thijmstraat......).

Er zijn er echt zeer velen uit de jaren 50, Joop; zowel van je school als uit je buurt, die op diverse andere foto's van hun herinneringen blijk geven! Even verder zoeken dus!
Persoonlijk ben ik overigens blij met de reacties van voor mij tot nu toe onbekende Stratummers. Dank zij hen zie ik nl. die tijd ook eens door een andere bril dan de mijne; zeker in de periode van verzuiling waren er nogal wat verschillen in levenssfeer; met name binnen de scholen en kerken. Natuurlijk is het in eerste instantie prettig je "eigen Stratum" op te roepen met de vrienden en vriendinnen van die tijd, maar ik vind het minstens zo boeiend te ervaren hoe tijdgenoten buiten mijn kringetje de wijk beleefd hebben. Hierdoor blijft het niet alleen een herhaling van bekende personen en zaken voor je. Dat is een van de grootste waarden van deze site.

Ja die poesie albums, wie had ze niet en wie heeft ze nog? Ook ik had er een en ben hem kwijt, dus als er een kindje mij vraagt om iets in het vriendenboekje te schrijven kan ik het niet laten om de goede raad te geven op te schrijven bij wie het het laatst is afgegeven. Dat gezeur van mij bracht mijn man op het idee toen ik 50 werd en er een suprise feestje was een stel poesie albums met voorbeelden en plaatjes op tafel te leggen. Dus ben ik nu in het rijke bezit van 3 vrienden boekjes. Maar wat zou ik graag mijn eerste hebben gehad.

Betsy, dan heb je zeker verzuimd op de eerste bladzijde van jouw album te schrijven wat al mijn klasgenotes daar hadden staan:
Dit Poezie album is mij lief
Wie het steelt die is een dief
Wie het vindt die brengt het vlug
Naar Betsy Lodewijks terug

Aangaande de reactie van Hans Strootman moet me even van het hart dat ik natuurlijk ook op de hoogte ben van de nuchtere feiten dat er velen zijn uit de jaren vijftig! Ik heb er inmiddels al vele van 'opgespoord' tot in Sydney en Leeuwarden toe....! Maar het heeft niets te maken met reacties van onbekende 'Straatemmers'... wiens verhalen boeiend en een vorm van herkenning opleveren! Bovendien was ik destijds een jaar of negen en kun je ook niet echt spreken over een herhaling van bekende zaken en personen gezien het tijdsverschil van 57 jaar....!!! Ik ben gewoon geïnteresseerd wat er van hen geworden is,
vandaar mijn oproep.....

Wat een fotooke, van een toen 14 jarig menneke, toch leuke reacties op kan leveren!
===En dat da menneke toen nog geen enkele notie kon hebben van computers en hun wereldwijd bereik... met zijn fotooke.. Prachtig. =Frans===

Uit jouw reactie van 2 mei, Joop, bleek mij niet dat jij al zoveel contacten had gelegd. Hier klonk slechts de teleurstelling dat je bij deze foto geen bekenden gevonden had. Het is fijn dat dat kennelijk bij andere afbeeldingen wel het geval is. Wat het laatste gedeelte van je reactie betreft: Ik denk dat iedereen in eerste instantie geïnteresseerd is in het wel en wee van de mensen in zijn of haar vroegere omgeving. Wat dat met het tijdsverschil van 57 jaar te maken heeft , is mij overigens niet geheel duidelijk. Ik heb oude vrienden uit de jaren 50 teruggevonden en onze verhalen zijn echt een herhaling van de belevenissen die we toentertijd samen in Stratum meegemaakt hebben.Dat je daarnaast ook alles over hun verdere leven wilt weten, is niet meer dan logisch.
Verder blijf ik erbij dat het voor mij een grote toegevoegde waarde heeft hoe wijkgenoten, die ik niet ken, getuigen van hun ervaringen.

Soms zijn er van die momenten dat je jezelf afvraagt waar iedereen toch is gebleven.... en uit mijn zoektochten kom je er dan achter dat velen hun heil elders hebben gezocht en dat je ze dan ook om die reden nooit meer ergens tegenkomt! (Als je ze al zou herkennen). Ik heb inderdaad pas geleden een reünie georganiseerd van 'oude vrienden' uit met name de Roostenlaan en de Cameliastraat.... Met het tijdsverschil bedoelde ik te zeggen dat het verschil met 'oude' vrienden en onbekenden niet zo groot is als jij misschien wel zou denken! Ik ben daar op de reünie wel heel duidelijk achter gekomen....... Als 9-jarige deed je veel samen, maar als je elkaar zo'n slordige 57 jaar uit het oog verliest ben je eigenlijk weer vreemden voor elkaar! Dit alles, aangevuld met toenmalige wijkgenoten, maakt het zo interessant! Het bijkomend probleem is ook dat mijn generatiegenoten wellicht niet zo veel met de computer ondernemen en dat belemmerd natuurlijk ook een beetje de 'zoektocht'.......

Dit is niet helemaal zwart wit Joop, ik heb een reünie bezocht van mijn vierde klas lagere school en dat voelde heel vertrouwd. Misschien wel omdat we in een belangrijke periode van ons leven veel samen gedeeld hebben, en we een hele fijne lagere schooltijd hadden? Na veertig jaar leek het net alsof we de draad weer oppakten en nu, na anderhalf jaar, heb ik nog met zo'n tien mensen van toen regelmatig contact. We gaan zelfs met deze groep een wandeling door Stratum houden en daarna "Wiro-wokken." Natuurlijk heb je niet met iedereen evenveel, maar dat was vroeger ook al zo. Verder ben ik het met Hans eens dat ik het ook leuk vind om ervaringen te lezen van wijkgenoten, die ik niet gekend heb.

Tja, natuurlijk zal er het gevoel zijn dat je sommigen "opnieuw" moet leren kennen, maar ik heb ook de ervaring met anderen dat het leek of er geen tijd tussen had gezeten en dat was een magisch gevoel van beide kanten! We verliezen elkaar vanaf nu niet meer uit het oog, dat is zeker!

Ik denk dat ik niet goed begrepen wordt en is het al helemaal niet zo zwart-wit als gesuggereerd wordt, maar als je elkaar zo'n 57 jaar niet meer hebt gezien lijkt het me duidelijk dat je nog maar weinig met elkaar hebt, je hebt niets met elkaar te delen of de een of andere band..... Je interesses lopen wellicht uiteen en alleen de herinnering van maar een paar jaar 'vriendjes' blijft. Voor alle duidelijkheid, we hebben nu wel weer contact met elkaar en vinden het allemaal hartstikke leuk, maar de vriendschap moet eigenlijk weer opnieuw opgebouwd worden! Anders is dat b.v. met een reünie van familieleden (in mijn geval met neven en nichten), dit ligt toch iets anders omdat je familie bent en tussendoor toch nog zo mee en dan contact gehouden hebt... En misschien geldt dit ook voor schoolvriendjes, maar in mijn geval waren het buurtvriendjes, die ook nog eens allemaal naar een andere school gingen... Maar dit alles is mijn visie (én inmiddels ook ervaring) en denken anderen daar geheel anders over! Bovendien heb ik nooit gezegd dat ik niet geïnteresseerd zou zijn in ervaringen van wijkgenoten die ik nooit gekend heb.......

Sommige mensen zie je na jaren en heb je weer volop gespreksstof, bij anderen is het na het standaard "Hoe gaat het met je" over.

Joop wat is er aan de hand?

foto #27439 enkele jaren later.

25 Nov. vermelde ik, dat we van plan waren met 9 Dutch Canadians naar Holland te gaan, en we hebben dat inderdaad gedaan .We hebben 2 dagen in Amsterdam gelogeerd, toen met de trein naar Eindhoven en vervolgens naar een reünie in Turnhout (Stikkelbroeck fam.) en daarna een cruise Med. Italy etc. Fantastisch ! Volgende keer blijven we beslist langer in EINDHOVEN !

Een verlate reactie misschien op de vraag van Rini Talens, maar er is met mij niets aan het handje hoor..... Ik probeerde alleen maar mijn ervaringen te delen aangaande de reünie die ik organiseerde met 'oude' buurtvriendjes.....
Hans Strootman en anderen dachten daar iets anders over en dat mag natuurlijk!

Fantastisch ; ik heb maar 19 jaar in Stratum gewoond voor ik naar Canada ging ('55), maar ik kan me veel herinneren. We hadden werkelijk niets, maar als kinderen hadden we toch een goede tijd; schaatsen op de vennen, de Leenderhei, het pindamannetje bij de Tivoli-kerk enz. En vooral de IJzeren Man, waar we met de hele buurt naar toe liepen, en jongens en meisjes apart zwemmen natuurlijk ! Ja er waren inderdaad toch wel goede dagen !

ok. Joop, gelukkig dan maar, ik had destijds even de indruk dat er iets was en ik begreep toen alleen niet wat, maar er is dus gelukkig niets, dus goed! Op foto #27439 kun je trouwens goed zien dat die rotonde toen uit dikke onverwoestbare betonnen platen bestond. Na de laatste herinrichting, met de dubbele rijbanen moet je trouwens goed uitkijken welke baan je bij het voorsorteren pakt, anders wordt je bij het afslaan in een richting geduwd waar je niet in wilde! Ik zie nog steeds regelmatig auto’s over die baanscheiding rijden. Een vreemde automobilist kan op de huidige rotonde niet een extra rondje rijden om de juiste richting te bepalen, iets wat ik vroeger op vakantie in Frankrijk, waar ze toen al veel van die dingen hadden, juist veelvuldig gedaan heb en met succes! Wat vinden jullie van die blauwe ledjes in de afscheiding?

Rini, opletten bij het naderen van de rotonde, daar staat aangegeven hoe en welke baan je moet kiezen.

Dat de fontein gebouwd werd weet ik nog. Langs de rotonde stond ook een chinees manneke dat snoep verkocht, Sjang heette hij, maar die naam komt wel vaker voor in bovenstaande verhalen. Achter de wijk De Roosten (die er toen nog niet was) was een soort afgraving ´De Smelen´ daar gingen wij vaak zwemmen. Daar was vlakbij de vuilnisstortplaats. Ik lees de verhalen over de moord van Corrie Hofman, een gebeurtenis die ik nooit meer vergeet. Met velen uit de buurt gingen we zoeken in de bossen. En de Hobbelende geit was ook mooi in de winter om met een slee vanaf te gaan.

Waar nu de fontein gebouwd is heb ik nog met veel kinderen uit de Ganzebloemstraat na de oorlog gespeeld en kuilen gegraven tot we aan het water waren. Waar nu de Zweedse huisjes staan was eerst een bos dat door de mensen uit de buurt gekapt werd om het huis te verwarmen. Onder toezicht van de politie Ha Ha.

Bedoel je dat de politie het oogluikend toeliet?

Het eerste gedeelte was toegestaan maar dat was dus veel te weinig om in de behoefte naar brandstof te stillen, dus werd verderop in het bos illegaal gekapt.

Een oudere straatgenoot vertelde mij onlangs dat in november 1944, dus kort na de bevrijding, de schaarste aan brandstof zo groot was dat men in de buurt afgesproken had om gezamenlijk het Schuttersbos in te gaan. Dit geschiedde op een zaterdag toen er in de binnenstad een gebeurtenis plaats vond waar de politie bij nodig was en zo zag je de bewoners uit de naaste omgeving met karren, fietsen, enz., waarop afgezaagde takken en bomen, het bos uitkomen.

Daar staan geen Zweedse huisjes. Er staan Oostenrijkse huizen en Belgische bungalows. Ze worden trouwens vervangen door nieuwbouw. Dat kappen van de bomen gebeurde in de oorlog, toen er geen steenkolen waren.

Ook ik herinner me zo'n expeditie. De bokkenwagen van Hr.Ruwers, van Burghstraat 13, diende als vervoersmiddel (zonder bok). En daarna nog dagen achter in de tuin mootjes zagen. Ik was toen 6 jaar. Nu 74.

Bewonerslijst in 1970 ( CLEMATISSTRAAT ; tussen Resedastraat en Floralaan-West in gelegen; nabij Floraplein ) :

huisnr. 1 G.J. van der Vleut
huisnr. 2 H. Das
huisnr. 3 G.J. Ramaekers
huisnr. 4 J. Klein
huisnr. 5 P.L. de Roo
huisnr. 6 P.H. Verlangen
----------P. de Kunder
huisnr. 7 -----?
huisnr. 8 F.H. van Empel
huisnr. 9 J. de Jonge
huisnr. 10 T. Vogels
huisnr. 11 M.J. Frencken
huisnr. 12 H. Olijve
huisnr. 13 E. Zimmermann
huisnr. 14 J.H. Hillen
huisnr. 15 F.J. Kneepkens
huisnr. 16 L. Andriesse
huisnr. 17 W. Zwiers
huisnr. 18 J.S. Goudsmit
huisnr. 19 J. Leidekker
huisnr. 20 H.G. Op 't Broeck
huisnr. 21 Y. Brok
huisnr. 22 J. van Loon
huisnr. 23 P.A. van Driel
huisnr. 24 C.C. Sierag
huisnr. 25 R. van de Peut
huisnr. 26 M.H. te Raaij
huisnr. 28 H.W. van Lierop
huisnr. 30 B.H. Burgemeester
huisnr. 32 J. Steinvoorte
huisnr. 131 G.G. Oude Lenferink

Wat leuk deze namen! Wij hebben tien jaar in de Resedastraat gewoond en de meeste namen ken ik nog wel.

Bewonerssituatie in 1970 - EIKVARENLAAN (gelegen tussen 't Floraplein en de Leenderheide ; tussen Heksenkruidlaan en Sporkenhoutlaan in) :

huisnr. 1 T.F. Doomen
huisnr. 2 A. van den Berg
huisnr. 3 A.T. Bloem
huisnr. 4 F.M. Saris
----------A.W. van Gennip
huisnr. 5 S. van de Belt
huisnr. 6 A.H. Kockx
huisnr. 7 C.P. van Beek
huisnr. 8 A.H. Molling
huisnr. 9 R. Fokkinga
huisnr. 10 A.A. Hendriks
huisnr. 11 J.A. van de Pas
huisnr. 12 L.P. van Schaijk
huisnr. 13 P.J. Eiff
huisnr. 14 F.J. de Rijke
huisnr. 15 H.W. Osieck
huisnr. 16 N.J. Koot
huisnr. 17 W. de Jonge

Gebruik voor het toevoegen van uw commentaar het formulier hier onder.

Commentaren


Uw naam


Uw emailadres, dit wordt getoond op de fotopagina en staat het systeem toe u te informeren als er aan deze foto commentaren worden toegevoegd.