EINDHOVEN IN BEELD foto's & verleden

Mijn opa en oma Kneepkens-de Laat hebben het Rosenknopje gerund. Opa deed voor erbij klerenmaken. In het kleine pandje er langs. Oma is later naar de Emmasingel verhuisd naar een van die kleine pandjes aan de rechterkant. We zijn blij dat het nog steeds bestaat en zo mooi is gerenoveerd. Als we familie bijeenkomsten hebben vinden daarom ook altijd daar plaats. Rob is een goede gastheer.

Mijn Oom Hemke van Grootel en zijn vrouw Tante Frieda, waren hier de eigenaar kastelijn, jaren geleden.

Deze foto kan niet al in 1970 gemaakt zijn. Let op de gele nummerborden; deze zijn pas halverwege de jaren 70 ingevoerd en daana heeft het nog vele jaren geduurd voordat deze gemeengoed waren. Deze foto moet daarom tussen 1985 en 1990 genomen zijn.

Oorspronkelijk stond het jaartal 1970 vermeld. Daarom de voorgaande opmerking.
De informatie over dat jaartal komt van het RHCe (Regionaal Historisch Centrum Eindhoven). Maar daar hebben we al meer fouten ontdekt. Bovendien weten we zelf nog dat in 1970 de gele nummerborden nog niet in gebruik waren. We hebben het jaartal daarom gewijzigd in 1987. Paul bedankt voor de reactie.

Mijn vader Hemke van Grootel woonde in het cafe van 1922 tot 1936. Hemke was een aannemer en Frida werkte in het cafe. Ik ben er ook geboren in 1923.
Hemke en Friedle hadden 5 kinderen.
De tijden waren zo slecht in 1936 dat zij het niet meer konden bolwerken en verhuisde naar
Hoogstraat 136. Ik ben in 1953 naar Australia geimmigreerd met mijn vrouw Jo Dielesen en baby.
Onze familie is ondertussen uigebrijd tot 9 kinderen en 27 kleinkinderen hier in Western Australia..

Rond de jaren '30 speelde ik in de toneelvereniging de kinderrol Tillie in het stuk: Als de poorten open gaan. Misschien zijn er nog personen die zich dit stuk, geschreven door Jos Smits, nog herinneren. Ik weet nog goed dat tijdens een voorstelling in de volksbond 4 vrouwen in onmacht vielen toen ik de sterfscène op het toneel bracht. Terwijl ik 'dood lag te gaan' hoorde ik de mensen snuiven en snikken. Mijn foto hangt nu nog steeds in dit zelfde café 'het rozenknopje'. De directeur van het toneelgezelschap van het Rozenknopje, de heer Sjaak van der Linden en de gebroeders Wouters herinner ik me nog goed. Misschien zijn er nog meer personen die zich dit gezelschap en stukken hiervan herinneren.
JOKE VAN ROOIJ, nu Jo Samson, geboren 1922. Eindhoven.

Na de verbouwing van het Roozenknopje {was ik aanwezig als achterkleindochter van Kneepkens de Laat} bij de Reunie. Het was een gezellige boel. Ik kwam daar voor mij Mevrouw Samson van de Lampenzaak op de Kleien Berg tegen. Heb met haar gesproken maar uit het oog verloren. Zou graag met haar of haar kinderen in contact komen. Het was een ware happening. Zo gingen er recenties, foto's en annecdotes de ronde.
Ook heb ik het eerste contract gzien wat mevr Samson destijds had. Voor een toneelstuk waar zij de hoofdrol in speelde. Was volgens mij in Amsterdam. Zij moest destijds daar ook logeren. Dan moet je wel wat kennis hebben als je daar voor mijn gevoel net voor de crisisjaren naar toe mocht.

Rechts op de foto, naast het kleine pandje op nr. 65 zat kantoor boekhandel Hansen. Zij hebben ook nog enkele jaren het pandje gehuurd om de boekhandel uit te breiden

Het 3e en 6 e raam waren vroeger deuren. Zie foto #3105.
===ow kee Hennie je eigen vraag bij foto #3961 beantwoord.===

Het pandje is weer in opspraak bij foto #3961.

Net na de oorlog speelde mijn vader als trompettist vele avonden met orkest The Bleu Stars of The Moonlight Stars in het Rozenknopje. Ik heb nog een foto van dat orkestje. In die tijd speelde ze ook veel in Cafe Halfweg. Deze dansavonden werden goed bezocht. Als iemand het orkestje kent en info daarover heeft zou ik dat graag willen weten.
Ik zal de foto eens opzoeken en natuurlijk plaatsen

Op foto #2381 staan zowel de Kijkuit als Halfweg.

De foto moet van net voor 1987 zijn want als je links kijkt zie je nog het hek van de tuin van de pastorie van het H.Hart van Jezus. Men is daar in 1987 begonnen met bouwen van de 12 appartementen waar mijn moeder nu nog woont. Ze heeft dat app. in 1987 gekocht, ze waren rond november klaar.

In 1920 zijn mijn Opa en Oma Lemmens uitbaters geweest van het Rozenknopje.
Het is leuk dit bevestigd te zien op foto #2862

Ik ben er als eerste prins van de Blauwbuiken in het jaar 2000 geweest, nadat deze vereniging jarenlang in de Harmonie verderop (richting Veldhoven) had gezeten, helaas is de vereniging ter ziele, maar goed dat het Rozenknopje er nog wel steeds is.

Super leuk vind ik het om dit allemaal te lezen. Ik stam dus van de familie van Berkel en mijn oma heeft hier jaren het café gehad. ..mooi hoor!

Inderdaad in de jaren 50, 60 en 70 heeft Truus van Berkel eerst een café op de Woenselsestraat gehad en nadien heeft ze in het Rozenknopje gezeten. Ze is noodgedwongen naar het Rozenknopje verhuist, want ze weg moest weg uit haar café op de Woenselsestraat, dat afgebroken moest worden voor de stadsvernieuwing. Ik kan het nog wel beschrijven hoe dat café er aan de buitenkant uitzag. Het was een café met een veranda.
Ik weet ook nog dat ze had ook een dochter die An of Ans heette, zij is later getrouwd is met Lucas van der Linden en ze hebben samen een Horlogezaak op de Heezerweg Boulevard gehad.

Hoi Gerard, het klopt allemaal, de periodes... ik weet dat mijn oma tot ongeveer... wat zal het zijn... tot ongeveer 1977 het Rozenknopje heeft uit gebaat en daar voor inderdaad op de Woenselsestraat. Tante An is dus mijn peettante, ik ben één van de zonen van Wim van Berkel en ik vermoed dat menige uit die buurt mijn vader wel zullen kennen. Mijn tante heeft samen met ome Luc een horloge en klokken zaak gehad op de Heezerweg.
Als je dan al die foto´s van toen ziet, die ik dus nu aan mijn zoon laat zien en je ziet hoe Eindhoven aan het veranderen is.....

Erwin, er is helaas geen foto beschikbaar van het oude café van je oma op de Woenselsestraat heb jij die toevallig nog een. Ik heb wel op de site van RHC e een oude foto (atlantisnummer 0008592) kunnen vinden. Dat is een groepsfoto van de carnaval uit 1927 van de familie van Berkel. En wat je tante An aangaat en dat die jou ome Luc getrouwd was weet ik dat Luc een neef van mij is. Toen ik een kleine jongen was mocht ik met Luc mee achter op zijn motor, dat was ik die tijd (midden jaren 50) een hele ervaring. En zodoende ben ik bij jou oma in het café gekomen en heb ik jou tante An leren kennen. Luc zijn ouders hadden in die tijd een horloge – klokkenzaak op de Tongelresestraat, dat waren mij ome Piet en tante Anna. Weet je ook nog dat ze een horlogezaak hebben gehad vooraan op de Heezerweg precies tegenover de 1e Wilakkerstraat (Tuindorp – Burghplan, dat waren allemaal witte huizen). Daar heeft mijn vader (ome Piet voor Luc) heel wat afgeklust en mee geholpen met de inrichting van de winkel in die tijd dat ze daar kwamen wonen. Later zijn ze naar de Heezerweg Boulevard verhuisd.

Ik las op Wikipedia dat de buurt om het Rozenknopje heen "Het Rozenknopje" genoemd wordt. Ik had dat nog nooit gehoord. Is dat zo?

Wat grappig. Mijn opa had aan de Woensels(ch)e straat een roemrucht café "Oud Tramstation" genaamd. Ik neem aan een station van de tram naar Son. Dat "Oud" zal dus wel van ná het tramtijdperk stammen. De kroeg was roemrucht omdat er een grote danszaal achter gelegen was met een indrukwekkend vast Perlée theaterorgel. Verder kon men er gebruik maken van een heuse boogschietbaan met rieten doelen. Daar achter lag een flinke groententuin. Naar verluidt ging opa op zondag twee keer naar de Petruskerk om de pastoor of kapelaan het verbod uit te horen spreken over een bezoek aan zijn café. Na de tweede wereldoorlog nam mijn tante Truus, weduwe van mijn oom en peetoom Jan van Berkel, het café over. Twee andere tantes, Lies en Mien, zussen van mijn vader Thieu, hebben nog jaren naast het café gewoond tot eerst het café en na de bouw van de eerste flat(s) hun huizen werden afgebroken voor de aanleg van de Dr Cuyperslaan. Die plek is dus (bijna) exact te localiseren. Tante Truus heeft nog jaren een café gedreven tegenover de Gestelse kerk.
En toen las ik de bijdragen van Erwin...
Tante An is dus een volle nicht van me! Mijn eerste horloge, een Junghans, heb ik in dat kleine winkeltje aan de Heezerweg gekocht. De verlovingsring voor mijn Sonja en trouwringen heb ik ook nog bij An(nie) en Luc gekocht.
Ik weet dat er een foto m.b.t "Oud Tramstation" en de familie Van Berkel staat in een 'losbladig' boekwerk in afleveringen over Eindhoven. Op die foto zit mijn vader (geboren op 6 januari 1915, als kind) onder de tafel.
===Het verzamelwerk heet "Ach Lieve Tijd" uitgeverij Waanders, blz 34. Op de foto staat "v.Berkels Danssallon Carnaval 1927", inderdaad met 2x "L". Het was overigens een Th. Mortier-orgel. De foto heb ik je al per email toegestuurd. Verder staat het café (erg klein) afgebeeld op foto #17763. =Frans===

===Peter stuurde het commentaar nogmaals, maar nu veel uitgebreider. Daarom hieronder alleen de 'uitbreiding' =Frans===

Tante Truus heeft nog jaren een café gedreven tegenover de Gestelse kerk, Het Rozenknopje dus! Wim en An(nie) zijn een volle neef resp. nicht van mij! Mijn eerste horloge, een Junghans, kocht ik bij An en Luc in hun kleine winkelje aan de Heezerweg; later het ik de verlovingsring voor mijn Sonja, en vervolgens onze trouwringen bij ze gekocht in hun juwelierszaak aan de Heezerweg Boulevard. De klokkenzaak aan de Tongelresestraat was naast of vlakbij de Heinekenbrouwerij, schuin tegenover de St Stanislausschool. Mijn zus Han heeft tijden bij hun in de zaak geholpen.
Die ene foto heb ik nog gevonden in Deel 2, op pag. 34 van "Ach Lieve Tijd", een losbladig boek van 19 afleveringen (460 pag.), uitgegeven door Uitgeverij Waanders BV, Zwolle in de jaren 1990, 1991 en 1992. Het café wordt daarin Café Van Berkel genoemd. Geparkeerd voor het orgel zit helemaal links mijn opa Wil(leke) van Berkel en helemaal rechts mijn oma (die al jong is overleden - mijn vader Thieu (Martinus Cornelis) was een jaar of zestien, dus rond 1931). Mijn vader zit voor de tafel op de grond met een soort schoolbord tussen zijn armen met de tekst "v BERKELs Danssallon Carnaval 1927". (De spelfout is niet van mij). Tussen opa en oma in zit een stel - man en vrouw. Ze zijn op het oog in ieder geval ouder dan mijn vader die toen net 12 jaar moet zijn geworden. De staande rij wordt gevormd door vier (jonge) mannen waarvan de tweede van rechts verdacht veel op opa en mijn vader lijkt; misschien dus oom Jan (en Erwin's opa).

Gebruik voor het toevoegen van uw commentaar het formulier hier onder.

Commentaren


Uw naam


Uw emailadres, dit wordt getoond op de fotopagina en staat het systeem toe u te informeren als er aan deze foto commentaren worden toegevoegd.